DOĞU VE GÜNEYDOĞU ANADOLU BÖLGELERİNDE KADININ SOSYO-EKONOMİK DURUMUNA DAİR SAHA ARAŞTIRMASI

DOĞU VE GÜNEYDOĞU ANADOLU BÖLGELERİNDE KADININ SOSYO-EKONOMİK DURUMUNA DAİR SAHA ARAŞTIRMASI

06/03/2020

 

 

 

GİRİŞ

 

Sosyo politik Saha Araştırmaları Merkezi; Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerine bağlı 16 kentte (Diyarbakır, Van, Mardin, Batman, Siirt, Bitlis, Şırnak, Iğdır, Şanlıurfa, Ağrı, Bingöl, Muş, Hakkâri ve Kars, Ardahan ve Dersim); Kasım 2019 tarihinde gerçekleştirdiği anket çalışmalarında kadınların sosyo kültürel ve ekonomik durumlarına dair önemli verilere ulaşmıştır.  6907 kadınla yüz yüze gerçekleşen saha çalışmasına katılan araştırma grubunun; %34,1’i 25-34 yaş, %24,1’i 35-44 yaş, %23,1’i 18-24 yaş grubundan oluşmuştur. 18-34 yaş arası genç grup oranı toplamda % 57,2 ile araştırma grubunun yarısından fazlasına tekabül etmiştir.

Araştırma grubunun;

%61,7’si Şehir merkezinde doğduğunu,  %38,3’ü Köyde doğduğunu;

%69,8’i Evli, %25,9’u Bekâr olduğunu;

%30,2’si çocuklarının olmadığını, %34,2’si 1-3 arası çocuğunun olduğunu, %31,6’sı 4-7 arası çocuğa sahip olduğunu;

%58,9’u bulunduğu kentte doğduğundan beri yaşadığını;

Toplamda %32,7’si lise ve üzeri eğitime sahip iken; %7,9 Diplomasız okuryazar olduğunu, %24,4’ü Okuryazar olmadığını, %21,3’ü İlkokul mezunu olduğunu;

Toplamda % 87’1 gibi büyük bir kesimi ücret getiren herhangi bir işte çalışmadığını (%65,6’sı Ev içi ücretsiz işçi, %9,9’u İşsiz/İş arıyor, %9,8’i Öğrenci, %1,8’i çalışamaz halde);

Hanelerinde %65,9’u 4-7 kişi arasında, %16,5’i 8-11 kişi arasında nüfusla beraber yaşadığını;

%28,6’sı 0-1000 TL arasında hane gelirine sahip olduğunu, %34,6’sı 1001-2000 TL, %24,4’ü 2001-3000 TL arası gelire sahip olduğunu;  TÜİK verilerine göre Açlık/yoksulluk limiti içinde sayılan 0-2000 TL arası hane gelirine sahip olan toplamda %63,2’Lik bir kesim olduğunu;

%38’i SSK’li iken ( Bir kısmı çalışan eş/aile fertleri nedeniyle SSK’lı), Yeşil kart vb’ne sahip %31,8’i GSS Primini devletin ödediğini,%19,5’i herhangi bir sosyal güvencesinin olmadığını; belirtmişlerdir.

Bu veriler bize;

Bölge kentlerinde yaşayan kadınların önemli bir yoksulluk sınırı içinde, zayıf sosyal güvencelerle veya güvencesizliklerle yaşamaya çalıştığını; Bölge kentlerinde kadın göçünün yoğun olmadığını; Kent kökenli kadınların varlığının artmasına karşın, kadınların yaşadıkları yerle bağının uzun süreli yerleşikliğe dair olduğunu; Hala nispeten kalabalık ailelerde yaşayan kadınlar arasında okullaşmamış toplamda en az %34,3’lük bir kesimin olduğunu söylemektedir.

 

Yaş  ile eğitimin evlilik ve istihdam edilme arasındaki ilişkisini dair verilere de ulaşmaya çalışan araştırmaya göre; araştırma grubunda Okuryazar olmayan kadınların %88,4’ü “Ev içi ücretsiz işçi”, %5’i “Çalışamaz halde”, %4,4’ünün “İşsiz” ; Diplomasız okuryazar kadınların %88,3’ü “Ev içi ücretsiz işçi”, %4,9’u “İşsiz” , %2,6’sı “Çalışamaz halde” dir.;

Okullaşmamış ve Liseye kadar okuyabilmiş olan kadınların oldukça büyük kesiminin “Ev içi Ücretsiz işçi” olarak toplumsal yaşama konumlandığını gösteren çalışma ile; Üniversite mezunu kadınların ise %27,1’nin “İşsiz”, %24,9’unun “Devlet memuru”, %17,9’unun “Öğrenci”;

Lisansüstü kadınların %36,4’ünün “Devlet memuru”, %21,2’sinin “Ev içi ücretsiz işçi” ve %15,2’sinin “Öğrenci olduğu görülmüştür.

Araştırma kapsamında kadınlara “Türkiye’nin en büyük sorunu sizce nedir?” sorusu da yöneltilmiş buna göre araştırma grubunun ilk dört sırasını oluşturan yanıtlar ; %31,8’i Ekonomi/İşsizlik, %20,4’ü Kürt sorunu, %15,9’u şiddet ve çatışma ortamı; %9,8’i Demokrasinin Olmayışı, biçimindedir. Yapılan karşılaştırmalı tablolarda eğitim düzeyi ile yaş gruplarına göre Sorun sıralamasında genellikle bir değişim olmadığı görülmüştür.

 

RAPORUN TAMAMINI VE TABLOLARI GÖRÜNTÜLEMEK İÇİN TIKLAYINIZ…

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz